Δές τον Στρατό της Σωτηρίας σε 107 χώρες του κόσμου
globe

Θα πει τότε ο βασιλιάς σ' αυτούς που βρίσκονται στα δεξιά του: "ελάτε, οι ευλογημένοι απ' τον Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία που σας έχει ετοιμαστεί απ' την αρχή του κόσμου.  Γιατί, πείνασα και μου δώσατε να φάω, δίψασα και μου δώσατε να πιω, ήμουν ξένος και με περιμαζέψατε, γυμνός και με ντύσατε, άρρωστος και μ' επισκεφτήκατε, φυλακισμένος κι ήρθατε να με δείτε".
(Κατα Ματθαίον 25:34-36)

Τι είναι Ο Στρατός της Σωτηρίας

Πως ξεκίνησε

William BoothΟ Στρατός της Σωτηρίας γεννήθηκε από την Χριστιανική ανθρωπιά του ιδρυτού του William Booth (Γουίλιαμ Μπουθ), ενός Χριστιανού κήρυκα που είχε φρίξει από την φτώχια που επικρατούσε στην Βικτοριανή Αγγλία. Ξεκίνησε το 1865 με το όνομα Χριστιανική Ιεραποστολή του Λονδίνου και το 1878 έγινε γνωστό με το όνομα Ο Στρατός της Σωτηρίας. Άντρες και γυναίκες ήταν αποφασισμένοι να πολεμήσουν τα κακά της φτώχιας στο όνομα του Ιησού Χριστού.

Πολεμώντας την καλή μάχη


Το καιρό που διεξάγονταν ο εμφύλιος πόλεμος της Αμερικής και ο πόλεμος της Κριμαίας, όλος ο κόσμος βρίσκονταν σε μια εμπόλεμη νοοτροπία. Έτσι και στο Στρατό της Σωτηρίας, αντιλήφθηκαν ότι για να κατορθώσουν τις κοινωνικές αλλαγές και το Χριστιανικό Ιεραποστολικό έργο που είχαν μπροστά τους, οργάνωση σε στρατιωτική κλίμακα ήταν αναγκαία.

Αν και σύντομα τα μέλη ήταν πολλά, πολλοί ήταν και αυτοί που δεν τους άρεζε αυτό που ο Στρατός της Σωτηρίας προσπαθούσε να πετύχει. Αυτοί που έκαναν περιουσίες σε βάρος των φτωχών ειδικά οι ιδιοκτήτες των pub και των οίκων ανοχής, ήταν τρομερά ενοχλημένοι και άρχισαν να χρησιμοποιούν βία για να σταματήσουν τον νεογέννητο Στρατό της Σωτηρίας. Μέλη του Στρατού και στην Αγγλία και σε άλλες χώρες έδωσαν τη ζωή τους για τον σκοπό. Μέσα σε ένα χρόνο μόνο, 700 μέλη υπέφεραν βάναυσες επιθέσεις οι οποίες έφτασαν στο αποκορύφωμά τους όταν ένα πλήθος 4.000 ατόμων επιτέθηκε με μίσος καταστρέφοντας ότι βρισκόταν μπροστά του. Πάνω που θελαν να βάλουν φωτιά και να κάψουν ένα κέντρο του στρατού με την λοχαγό και τα μέλη που ήταν μέσα, έφτασε ο δικαστής και διάβασε σε όλους τον νόμο περί βανδαλισμών και κάλεσε να έρθει το ιππικό που μόλις πρόλαβε να σταματήσει μια μεγάλη τραγωδία.

Μακάριοι οι φτωχοί


Στις μέρες του Γουίλιαμ Μπουθ στο Ανατολικό Λονδίνο ο κόσμος ζούσε σε άθλια κατάσταση. Ο Γουίλιαμ Μπουθ δεν έβαλε τους φτωχούς στην κατηγορία των "ανάξιων", αλλά μπήκε μέσα στις φτωχογειτονιές που ήταν γεμάτες με κλέφτες και πόρνες, όπου το αλκοόλ και τα ναρκωτικά (laudanum και όποιο) ήταν το μέσο για να ξεχνάς την άθλιά σου επιβίωση.

Ο Μπουθ νοιαζόταν γι αυτούς, μπορούσε να δει ότι υπάρχει διέξοδο - όχι με το να καταδικάζεις τους φτωχούς απ τον άμβωνα, που έτσι κι αλλιώς πολλοί λίγοι απ' αυτούς τον έβλεπαν, αλλά με το να αντιμετωπίζεις το πρόβλημα κατά πρόσωπο. Η απάντηση βρίσκονταν στην απλή εξήγηση του Χριστιανισμού από τον Γουίλιαμ Μπουθ: "Σημαίνει να αγαπάς τον Θεό με όλη την καρδιά σου και τον γείτονά σου σαν τον εαυτό σου." Αυτή η φιλοσοφία ήταν που εφάρμοσε με το έργο του ανάμεσα στους φτωχούς. Με το τον συνδυασμό της πρακτικής βοήθειας και του πρόσχαρου ευαγγελισμού όχι μόνο απέδειξε ότι υπάρχει φως στο τέλος του τούνελ, αλλά επίσης οδήγησε βήμα, βήμα μέχρι το τέλος. Ο ίδιος είπε: "Γιατί όλα αυτά τα μεγάλα κτίρια και οι ναοί για να σώσουν το κόσμο από την καταστροφή στο τέλος του κόσμου - χωρίς ποτέ να βάζουμε ένα χέρι για να τους σώσουμε από την κόλαση της παρούσας ζωής;"

Αγαπήθηκε απ' όλους


Ο θάνατος του Γουίλιαμ Μπουθ το 1912 ήταν το τέλος μιας ζωής γεμάτης με πίστη και Χριστιανικές αρχές, σύμφωνα μ' αυτόν όλοι ήταν ίσοι μπροστά στο Θεό. Την κηδεία του στο δυτικό Λονδίνο παρακολούθησαν 40.000 κόσμος συμπεριλαμβανομένης της βασίλισσας Μαίρης. Δίπλα στην βασίλισσα κάθισε μια πόρνη, της οποίας η ζωή είχε αλλάξει εξαιτίας του Στρατού της Σωτηρίας. Γύρισε και είπε με ένα απλό τρόπο: "Νοιάζονταν για ανθρώπους σαν κι εμένα"

Από τότε ο Στρατός της Σωτηρίας έχει κερδίσει την αγάπη των ανθρώπων σε όλο το κόσμο. Το μυστικό της επιτυχίας τους είναι η βαθιά τους προσήλωση στο Χριστιανισμό και η παροχή βοήθειας σ' αυτούς που έχουν ανάγκη.